To poetycki spektakl teatru tańca, który opowiada o dorastaniu i wielkich pytaniach życia. Tytułowa bohaterka Gargardenia czuje się jak roślina doniczkowa – otoczona opiekuńczymi słowami dorosłych, ale jednocześnie pozbawiona autentycznego pożywienia. W pewnym momencie postanawia wyjść na zewnątrz. Odkrywa świat, który dotychczas wydawał się jej brudny i nudny, a okazał się skrywać prawdziwe piękno i przestrzeń do wzrostu.

Spektakl zachwyca subtelną choreografią, dźwiękiem i ruchem, dając widzom przestrzeń do refleksji i marzeń. To zaproszenie, by rosnąć mimo trudności i by zakwitać nawet w nieidealnych warunkach.

choreografia: Andreas Denk i Eugênia Labuhn
dramaturgia: Arno Kleinofen
produkcja kreatywna: Bebê de Soares
kostiumy: Cristina Milea
muzyka: Wiebe Gotink
światło: Christoph Wedi